ทุกครั้งที่สายลมพัดไหว
หัวใจก็ล่องลอยไปกับความรู้สึกลึกล้ำ
เช้าที่แดดส่องสว่าง ยามบ่ายที่สายฝนพร่างพร่ำ
หรือแม้แต่ในคืนค่ำที่ดอกหญ้าเริงระบำใต้แสงดาว

มีเพียงความรู้สึกเดียวที่ชัดเจน…
อย่างที่ฉันเป็น…
ที่เธอรับรู้ ได้เห็น โดยไม่ต้องบอกกล่าว
แต่ละวันผ่านไป มีเธอเสมอในทุกเรื่องราว
สุข ทุกข์ ร้อน หนาว ฉันรู้ว่ายังมีเราอยู่ใกล้ๆกัน

ทุกครั้งที่สายลมพัดไหว
หัวใจก็ล่องลอยไปกับความรู้สึกเหล่านั้น
ซึ่งอาจไม่ยิ่งใหญ่ แต่มีค่าต่อหัวใจ ต่อความผูกพัน
และแทนด้วยถ้อยคำสั้นๆ
นั่น…คือ…รักเธอ

เรื่องรักๆ...

วันนี้...เราอาจรู้สึกผูกพันต่อสิ่งหนึ่ง จนคิดว่าเราขาดไม่ได้

...แต่เวลาจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป

... สักวันเราจะรู้ว่า... สิ่งที่เราผูกพันในวันนี้.

..เป็นแค่ส่วนหนึ่งที่เติมชีวิตเรา ไม่ใช่...ทั้งหมดของชีวิตเรา

วันหนึ่ง...หากเรามีโอกาสได้เจอสิ่งที่ถูกใจสิ่งใหม่

ที่เราคิดว่าเราพึงใจ...ปรารถนา...ต้องการ...ขาดไม่ได้

เราก็จะเริ่มผูกพันกับสิ่งใหม่ได้ในเวลาไม่นานนัก..

เมื่อเวลาหนึ่งผ่านไป จะสอนเราได้เองว่า

...ความผูกพันกับสิ่งใดๆในช่วงเวลาหนึ่ง

จะเป็นความสุขในช่วงเวลานั้น ๆ อย่าได้ไปยึดติด

อย่าได้ไปใช้ชีวิตทั้งชีวิตลุ่มหลง...

คิดเสียว่า...เราโชคดี...ที่มีโอกาสได้ผูกพันกับสิ่งที่เรารัก

ความผูกพัน...ก็เหมือนกับความรัก...

หรืออาจจะเป็นผลพวงที่มาจากความรัก

หากเรารักใครคนใดคนหนึ่งมาก

เราก็จะรู้สึกว่าผูกพันมาก

แต่ความผูกพันที่ว่า... ไม่ได้หมายถึงการหยุดตัวเอง ไว้กับสิ่งนั้นๆ

...เพราะคนเราทุกคนย่อมผูกพันกับหลายๆสิ่ง

เปรียบเสมือน เรามีแก้วนำอยู่หนึ่งใบ

ในยามเช้า...เราอาจต้องใช้แก้วใบนี้ดื่มนม

พออากาศร้อนหน่อย...เราอาจต้องการน้ำเย็น ๆ

บางครั้งที่เราไม่สบาย...เราอาจต้องการน้ำอุ่น

ใจเราก็เหมือนกับแก้วน้ำ...

ต้องเติมสิ่งต่าง ๆ ในเวลาที่แตกต่างกัน...ตามความเหมาะสม

หากเราเติมน้ำเย็นลงไปในแก้วน้ำ

แล้วเติมน้ำร้อนลงไปในทันที ในแก้วใบเดียวกัน

เราก็จะพบว่า...แก้วใบนั้น...ก็จะร้าว...แล้วเริ่มแตก ซึ่งก็เหมือนกับใจเรา...

ความผูกพันต่อสิ่งหนึ่งสิ่งใดในช่วงเวลาหนึ่ง...ไม่ผิด ถ้าเราค่อยๆปรับใจ...ปรับตัวของเราเอง...ให้กลับคืนในเวลาที่ควร

เพราะอย่างน้อยที่สุด...เราก็มีโอกาส...ได้ผูกพัน...

ซึ่งก็เหมือนเรามีโอกาส...ได้รัก นั่นเอง

ถ้าคุณมีความสุขที่เห็นเค้าเดินกับคนอื่น ...คือ...ความรัก

ถ้าคุณเศร้า...เหงา...คิดถึงเค้า...อยากเจอ...อยากพูดคุย ...คือ...ความรัก

ถ้าคุณร้อนรนที่เค้าอยู่กับใครๆที่ไม่ใช่คุณ ...คือ...ความใคร่ อยากเก็บไว้เป็นเจ้าของคนเดียว

ถ้าคุณเมามาย...เค้าลูบหลังไหล่...ดูแล ...คือ...ความรักที่บริสุทธิ์ใจ

ถ้าคุณเมามาย...เค้ากอดและสัมผัสร่างกาย ...คือ...ความใคร่จากเค้าของคุณ

ถ้าคุณเข้าหา...แต่เค้าหนี... ...คือ...ความใคร่ ที่หมดเยื่อใยแล้ว

ถ้าคุณหนี...แต่เขาวิ่งตามมา... ...คือ...ความรักที่ยังไม่มีจุดจบ

ถ้าคุณร้องไห้...ให้กับคนที่ไม่มีเยื่อใยในตัวคุณ ...คุณคือ...คนโง่...และบ้า อย่างน่าอาย

แต่ถ้าคุณพอใจ...จงรัก...และมอบความรักให้กับเค้า

แม้มันจะไม่กลับมาหาคุณก็ตาม

จงดีใจที่ได้รักซะวันนี้...ดีกว่าที่จะมานั่งเสียใจในวันหน้า

จงภูมิใจที่มีความใคร่...เสน่หา

เพราะมันจะไม่ย้อนกลับมาหาอีกต่อไป

เฮ้อ...ตอนนี้มีเรื่องๆหนึ่งที่อยากจะทำมากๆ  แต่...

มันเป็นเรื่องที่ไม่น่าจะทำได้เรย...มันแสดงถึงความงี่เง่า

ของเรา...

เราจะทำยังไงดีน๊า...ยิ่งคิดก้อยิ่งปวดหัว

แถมสิ่งที่เราอยากจะทำ  เกี่ยวกับคนคนหนึ่ง

เค้าไม่มีทีท่าที่จะสนใจเราเรย

"น่าเศร้าที่สุด"

   คิดถึงเจ้าหมาที่บ้านจัง  "น้องหมาสีขาว"  หุหุ  ตอนนี้นู๋คงจะอ้วนเป็นหมูแทนหมาไปแล้วมั้ง

คิดถึงห้องนาฏศิลป์ที่ ศกว. จังเรย  ไม่รู้ว่าเค้าจะลืมเราหมดหรือยัง  ถึงตัวเราจะอยู่ที่ไหนน่ะ  หัวใจก้ออยู่ที่เดิมเสมอ...

น้องชาย...น้องชาย...น้องชาย...จ๊ะ  ได้ยินพี่เรียกรึป่าวว...

"คิดถึงน้องชายน๊าา!!" มายู๋เนี่ย  ม่ายมีครายคอยห่วงเรย...

เหอะๆ...แต่ว่า  น้องชายของพี่  ต้องตั้งใจเรียนน่ะ  และก้อ  ไม่ต้องไปสนใจคำของคนอื่นๆมาก

จำไว้ว่า...พี่คนนี้จะยู๋ข้างๆ น้องชายเสมอน่ะ ฝากบอกอีกเรื่อง..."รักตัวเองให้มากๆ" เพราะไม่มีใครรักเราเท่าตัวเราเอง

สุดท้ายๆ...ของตอนนี้แล้ว

เพราะว่าจะไปอาบน้ำ...เตรียมตัวไปวันกับเพื่อน...เย้!!  ไม่มีเวลาว่าง "คิดมาก"  แล้ว  ไปทำบุญดีกว่า

เรา    ในหลวง

พ่อของชาวไทย

รักพ่อ....อย่าให้พ่อเหนื่อยเลย